| Scytowie
Scytowie, ludność koczownicza pochodzenia irańskiego. VIII-VII w. p.n.e. Scytowie wyemigrowali z Centralnej Azji, osiedlając się na stepach nadczarnomorskich, gdzie utworzyli potężne imperium z centrum na Półwyspie Krymskim, podporządkowując sobie ludy tam osiadłe, zajmujące się rolnictwem i hodowlą.
Scytowie organizowali dalekosiężne wyprawy łupieżcze, wdzierając się pod koniec VII w. na teren Azji Mniejszej i do Egiptu. Wyparci przez Medów z Anatolii, rozpoczęli inwazję na Europę Środkową, docierając na tereny dzisiejszej Polski zamieszkane przez ludność kultury łużyckiej. Potęga imperium Scytów pozwoliła im odeprzeć w 513 p.n.e. najazd władcy perskiego Dariusza I Wielkiego. Budzili strach i podziw swoją walecznością.
Udoskonalili sztukę jazdy konnej, rozwinęli ożywione kontakty handlowe z koloniami greckimi na wybrzeżach Morza Czarnego. Pozostawili po sobie liczne pochówki kurhanowe, niekiedy wyjątkowo bogato wyposażone (np. Ryżanówka).
Przykłady sztuki Scytów to m.in.: metalowe aplikacje szat, biżuteria i naczynia (motywy zwierzęce łączone z ornamentem geometrycznym). Od V w. p.n.e. zaznaczył się wpływ sztuki greckiej (realistycznie przedstawione sceny z życia Scytów, np: amfora z kurhanu Czertomłyk, złoty grzebień ze sceną bitewną z kurhanu Sołocha, naczynia z kurhanu Kul Oba).
Od czasów hellenistycznych (330-30 p.n.e.) rozpowszechniło się w scytyjskich wyrobach łączenie metali szlachetnych ze szlachetnymi i półszlachetnymi kamieniami. Scytowie utracili znaczenie pod koniec III w. p.n.e., ulegając najazdowi Sarmatów.
E-mail: pj@poczta.vir.pl |
Złote
ozdoby Scytów
(aplikacje
szat)
Głowa Kobiety
Głowa Mężczyzny
|
