Księstwo Warszawskie zostało utworzone w 1807 roku przez Napoleona I na mocy pokoju tylżyckiego. W skład Księstwa Warszawskiego weszły ziemie II i III zaboru pruskiego (bez Gdańska i obwodu białostockiego) oraz okręg nadnotecki i Ziemia Chełmińska - obszar około 104 tysięcy km². Ustrój określała Konstytucja Księstwa Warszawskiego nadana przez Napoleona I w Dreźnie 22 lipca 1807 roku.
               Księstwo było monarchią konstytucyjną związaną unią personalną z Saksonią, dziedziczną w ramach dynastii. Na tron powołano króla saskiego Fryderyka Augusta. Księstwo zostało podzielone na departamenty: poznański, kaliski, bydgoski, warszawski, płocki, łomżycki. Od 1809 roku także na radomski, krakowski, lubelski i siedlecki. Księstwo miało charakter polski, językiem urzędowym był polski, jednostką płatniczą został talar równowartości sześciu złotych polskich. Urzędy sprawować mogli tylko obywatele Księstwa. Znaczny wpływ na decyzję rządu miał rezydent francuski, który stale przebywał w Warszawie i miał prawo interpelacji.
               Po klęsce wielkiej armii napoleońskiej w 1812 roku, przed nadejściem wojsk rosyjskich, rząd Księstwa Warszawskiego ewakuował się z Warszawy do Krakowa i dalej do Drezna wraz z Kasą Wymiany i jej rezerwami kruszcowymi. W Krakowie zniszczono przez spalenie bilety Księstwa na sumę około 500 000 talarów. W 1813 roku Księstwo zostało zajęte przez wojska carskie, a wszystkie bilety kasowe zostały wyparte przez walutę rosyjską. w 1815 roku decyzją Kongresu Wiedeńskiego Księstwo Warszawskie przestało istnieć. Z ⁵/₆ jego terytorium utworzono Królestwo Polskie.
               Części wydrukowanych biletów jedno- i dwutalarowych rząd Księstwa nie zdążył wyemitować. Pozostały nienaruszone 22 skrzynie, które przekazano w 1815 roku rządowi Królestwa Polskiego. Formalnym wycofaniem z obiegu biletów kasowych Księstwa Warszawskiego zajęła się Komisja Centralna Likwidacyjna Królestwa Polskiego. Zadaniem Komisji było uregulowanie długów rządu byłego Księstwa. Bilety kasowe ostemplowane na odwrocie były przeznaczone do wykupienia. Zamierzone wykupienie nie doszło jednak do skutku. Stąd znajdujemy w wielu kolekcjach egzemplarze biletów kasowych Księstwa Warszawskiego ostemplowane i nieostemplowane.